Adatepe Köyü, son yıllarda gerek mutfağı, gerek bozulmamış doğası ve yöresel mimarisiyle bölgenin hem yerel, hem de yabancı turistler tarafından en çok ziyaret edilen bölgelerinden olmuştur. Çoğu zaman turist miktarı köyün yerel nüfusunu bile aşmaktadır. Köyün ekonomik yapısı neredeyse tamamen bu turizm üzerine kurulmuştur. Fakat bu turizm sürecinde köyün yerel halkı ve ziyaretçiler arasında bir iletişim kopukluğu söz konusu olduğu tarafımdan gözlenmiş ve tasarlanacak projede bu kopukluğun onarılması, mekansal olarak bu profillerin aynı düzlemde buluşup kaynaşması üzerine kurulmuştur.

Proje köyün dış çeperlerinde, güneye doğru yokuş aşağı eğimlenen, vadi-orman ve deniz manzaralı bir noktada konumlanmıştır. Yapı içe dönük bir kurgu yaratırken, merkezinde bulunan kamusal alana doğru yavaşça derinleşerek devam eden rampaları, köyün en yakında bulunan ulaşım akslarına doğru dallanarak, çevredeki insanları hissetmeden içeri doğru davet etmekte ve onları büyük bir ağacın altında birleştirmektedir. Bu ağacın merkezini oluşturduğu kamusal alan, adeta bir huni etkisi yaratarak köydeki sosyolojik yırtığı onarmayı amaçlamaktadır. Bu kamusal alanın etrafı köyün yerel mutfağıyla ilgili eğitimlerin verildiği bir atölye alanı, yöresel malzemelerin satıldığı bir dükkan, seminer ve küçük etkinliklerin yapılabileceği kapalı bir amfi ve ziyaretçilerin konaklayabileceği en fazla sekiz kişiye hizmet verebilecek konaklama birimleriyle çevrilmiştir. Bu birimler birbirinin manzarasını kesmeyecek şekilde konumlandırılırken, ortada yarattığı küçük kamusal alanı rüzgar, direkt güneş ışığı gibi konfor standartlarını bozacak çevresel durumlardan koruyacak şekilde kotlandırılmıştır.

Yapı malzemeleri ise köyün yerel mimarisine referans verecek ve bu mimari dokunun içerisinde eriyecek şekilde seçilmiştir.