Projenin en önemli amacı; yapının işlevi olan eğitimi bireyler arasında azami seviyeye getirmektir. Nitelikli açık ve kapalı ortak kullanım mekanları ve kampüs akslarında sağladığı geçirgenlik ile dikey sirkülasyonun kolaylaştırıldığı bir kurgu oluşturarak, genel kütlesinde tercih ettiği bütüncül dil içerisinde, “öğreten” ile “öğrenen” arasındaki kalın çizgiyi inceltmeye çalışarak bireyler arasındaki etkileşimi artırmayı hedeflemektedir.

Yapı, bulunduğu makro çevrenin doğayla olan mesafesini gözeterek, düzeltilmesi gereken çevresel ve bireysel bir zorunluluk olarak ele alıp, mikro ölçekte bu tamiratı sağlamak üzere kurgulanmıştır. Bu kurgu, kullanıcılar ile yapının  -otopark katları dışında-  her tanımlanmış kotunda farklı ölçek ve ışık seviyelerinde biyofil ilişkiler yaratmakta, doğaya dokunmayı, canlıların evrimsel sürecini de göz önünde bulundurarak bir ihtiyaç olarak tanımlayarak, kullanıcının mental/fiziksel sağlığına yatırım yapmaktadır. Bu biyofik kurgu aynı zamanda yapının güneş kontrolünü sağlamakta, mevsim normallerinde yaşanan yüksek sıcaklıklarda, bu sıcaklıkların on yıllar içerisinde giderek artacağını da göz önünde bulundurarak, bitkilerin yaptığı terleme ile doğal serinleme sağlaması düşünülmüştür.

Yeni yapı ile eski yapı arasındaki ilişki Karakolhane’nin giriş ve birinci katlarına bağlanan iki katlı karma sistem bir köprü ile yeni yapının bir ve ikinci derslik katlarına bağlanarak yapıların birbiri ile beraber çalışmasını sağlarken, aralarındaki fiziksel mesafenin artırılması sağlanmış, böylece cepheler arasındaki görsel iletişim, kullanıcı ölçeğinde artırılmıştır. Bu mesafe aynı zamanda güneybatı cephesi başta olmak üzere yapının gün içerisinde faydalandığı gün ışığını artırılmıştır. Bu doğal ışık potansiyeli biyofil kurguyu desteklerken, üst ve alt yapıda yarattığı aritmetik boşluklar ve bu boşlukların oluşturuduğu atriyum içerisinde süzülerek katlara eşit biçimde dağılması sağlanmıştır. Bu doğal ışık potansiyeli hızlıca büyüme ve tırmanma yeteneklerine sahip sarmaşıklar tarafından mevsim normallerine göre değişkenlik göstermesi istenmiş yapının enerji verimliliği artırılmıştır. Düz çatıda ise, yapının konumlanması çerçevesinde, solar enerji üretme potansiyeli de şu an için atıl olarak bırakılan çatı kurgusunda göz önüne alınmalıdır.

Yapının kuzey yönünde halihazırda bulunan merdiven, geçirgenliği düşük olması sebebi ile iptal edilmiş, bunun yerine halihazırda klostrofobik çevresi ile kullanıcı tarafından terk edilmiş, ağaç rölövesinde korunması öngörülen on numaralı Tilia cordata’nın bulunduğu +55.6m (yeni kotlandırma sisteminde 0.00m) kotunda , yeni yapı ile eski yapı arasında tasarlanan yeni kurguda, bir meydan özelliği göstererek iptal edilen merdiven yerine yerleştirilen kurgu içerisinde bir ara sahanlık görevi görmesi sağlanmıştır. Yapının temel kurgusu alt ve üst olarak birbirinden ayrışarak derslik ve ofis kütleleri kolonlar üzerinde +7.00 kotuna kaldırılmış, bu sayede altındaki açık alan kullanımı ve geçirgenlik azami seviyede tutulmuştur. Amfi derslikleri, bu meydan kotunun altında konumlanarak, iç kütlesinde yarattığı kotlanmayı, farklı oranlarda üstüne taşıyarak yapının eğime dik akışkanlığını geniş sahanlıklı, peyzajlı alt-meydanlara sahip, çeşitli, kesintisiz bir merdiven kurgusuyla eğime yedirmekte, böylece dikeyde yaşanan gerilimi düşürmektedir. Halihazırda bulunan merdivenin iptal edilmesi, bulunduğu aksa oturan iki farklı döşeme, altında yeni mekanların oluşmasına olanak sağlayarak bu mekanların kapalı ortak alan olarak işlevlendirilmesi, çalışma, rekreasyon ve sergi alanları gibi yeni işlevlerin oluşması önerilmiştir. Bu aksın baktığı halihazırda açık otopark olarak kullanılan alanın da peyzaj ile iyileştirilerek bir alt meydan kurgusu yaratması öngörülmüş, fakat çalışma takvimimizin yoğunluğu sebebi ile çizim setinde gösterilememiştir.

Yapı, yer düzleminde yarattığı kurguyu, kullanıcı ölçeğinde, dokunduğu en aktif cephe olan Süleyman Seba caddesindeki perspektif doğrultusunda, Karakolhane ve Silahhane’nin ölçeklerini yormayacak ve yapılarının görsel ilişkisini kesmeyecek şekilde yükselmiştir. Bu yükselme, yapının bulunduğu konumun yukarı kotlarındaki vista kullanımını da değerlendirmiştir. Derslik ve ofis katlarının üzerinde bulunan kantin hacmi yine ekolojik bir kurgu ile çevrelenmiş, çevresinde yarattığı panorama ile kentle ilişkisi artırılmıştır. Aynı zamanda -1.00m kotunda yapının dikey sirkülasyon akslarına dik olarak konumlanmış yemekhane yapısının döşemesine altı asansör ile bağlanarak, yemekhanelerde oluştuğu tahmin edilen kullanım yoğunluğunu düşürmeyi hedeflemiştir.

Yapı, Süleyman Seba caddesinde ana girişini kurgulayarak, giriş kotunu caddeye temas ettiği kotta tutarak ulaşılabilirliğini artırmış, giriş hacmini fakültenin diğer hacimlerinden ayrı olarak tanımlamıştır. Yapılaşma sınırı ile karakolhane arasında kalan koridor 0 kotuna bağlanacak şekilde rampa ile bağlamıştır. Bu rampayı takip eden merdiven kurgusu ise Karakolhane’nin içerisine konumlanan kütüphane hacimlerini bağlayarak, halihazırda Karakolhanenin arazi sınırına temas ettiği köşede bulunan atıl haldeki depo hacminin yarattığı kapalılık hissini de ortadan kaldırmıştır.

Karakolhane yapısının günümüzde bakımsız ve atıl olan bodrum kat mekanlarının, yapının ihtiyaç duyduğu strüktürel müdahalelelerle beraber, sürdürülebilir işlevler yüklenerek, potansiyel değerinin vurgulanması amaçlanmıştır.

Yapının yeniden işlevlendirilmesi kararları alınırken, ihtiyaç programı kapsamındaki idari prestij mekanlarının yapı içinde yeralmasına önem verilmiştir. Mevcut yaya akış dinamikleri dikkate alındığında, potansiyel değerine karşılık mevcut durumda nispeten kullanım dışı olan güney batı avlusunun, bodrum kat güney batı kolunda öngörülen kütüphane işlevi ve atıl olan betonarme deponun kaldırılması ve kot düzenlemeleriyle, alanın açık alan kullanım potansiyeli arttırılması amaçlanmıştır.

Üniversite yapıları, periyodik yeni kullanıcılarla beslendiği için, kullanıcıların yapı içerisindeki sirkülasyonunun kullanışlı olması için genel plan kurgusu olabildiğince okunabilir tutulmuştur.

Yapının genel yapı malzemesi olan brüt beton ve çelik, yapının uzun ömürlülüğü düşünülerek kurgulanmış, malzeme çeşitliliği üst ölçekte sınırlı tutularak, tanımlanan yüzeylerin, kampüs kullanıcıları ve doğa tarafından zamanla kendiliğinden oluşmasına olanak vermeyi hedeflemiştir.